Autotest: Citroën Grand C4 Picasso 2.0 16V Exclusive (2007)

De nieuwe Picasso is helemaal van deze tijd, met een elegant lijnenspel. Maar dat mag je met de handtekening van Picasso ook wel verwachten. Binnen is vorm
duidelijk vóór functie gegaan. Het dashboard is bij nadere beschouwing heel onpraktisch. Van een centraal op het dashboard geplaatste snelheidsmeter zijn we niet gecharmeerd, net zomin als van de grote hoeveelheid hendels en knoppen op en rond het stuurwiel. En het bedieningspaneel voor de airconditioning is links van de bestuurder weggewerkt, buiten bereik van de bijrijder.
Indrukwekkend is de tot boven je hoofd doorlopende voorruit. Als het gaat om de raamstijlen van de voorruit en voorste zijruiten heeft Citroën geleerd van (andermans) fouten: door hun dikte en positie zorgen die in veel MPV’s voor een dode hoek, maar in de Grand C4 Picasso dus niet.
De grote stoelen zijn goed verstelbaar, alleen minder stevig dan verwacht. Maar je houdt het er tijdens langere ritten goed uit. Ook op de tweede zitrij is het goed toeven. De achterpassagiers kunnen ook een ‘vliegtuigtafeltje’ uitklappen en het klimaat regelen. Als er geen passagiers op de derde zitrij zitten, kun je daar je bagage wegstoppen. Hoewel de zevenzits Grand C4 Picasso qua lengte aardig tegen de C8 aanschurkt, zijn de achterste twee stoelen alleen zinvol voor kortere uitstapjes.

Sensodrive…
De zestienkleppenmotor reageert goed op het gaspedaal en een kleine beweging van de rechtervoet is genoeg voor versnelling. Helaas kan zelf schakelen alleen in Grand C4 Picasso’s met 125 pk benzine- en 110 pk dieselmotor. In combinatie met ‘onze’ tweeliter is er slechts keuze uit een viertrapsautomaat en een halfautomaat met zes verzetten. De halfautomaat is een gerobotiseerde handbak, net als de ‘Sensodrive’-bakken die Citroën in onder meer de C3 gebruikt. Hoe dan ook, in de automatische stand raken we niet echt enthousiast over de transmissie. Schakelen kost te veel tijd en is ook onprettig, want hij doet het op momenten dat je er niet op bedacht bent. Het doet erg denken aan de eerste geautomatiseerde handbakken van eind vorige eeuw. Iets beter gaat het wanneer je de bak in ‘M’ (‘manueel’) zet. Laat de flippers aan het stuur (een pook ontbreekt) en gelijktijdig het gas los, dat schakelt een stuk soepeler.

 

Meer CX dan C6
Een attractieve rijdersauto is de Grand C4 Picasso niet; hij is vooral afgestemd op comfort. Dankzij de pneumatische achtervering van de Exclusive-uitvoering lijkt het of je op een vliegend tapijt zit; hobbels en kuilen absorbeert het onderstel soepel. De besturing is wollig, doods en gevoelloos. Soms lijkt het alsof je een vliegtuig bestuurt: stuurbewegingen worden wel omgezet in een koerswijziging, maar meer gevoel bij wat je doet, is wenselijk. En wie rap de hoek om gaat, wordt geconfronteerd met stevig onderstuur.
ABS, ESP, ASR, EBD, BAS (diverse antislip- en remsystemen), de Grand C4 Picasso heeft het al vanaf de basisversie, en hoofd-, zij-, gordijn- en stuurkolomairbags, evenals ‘n lane departure warning-systeem dat een trilling geeft in de stoelzitting
wanneer je over de streep gaat. Op papier is de Picasso een uiterst veilige auto, maar in de praktijk hebben we liever een kortere remweg en een stuurinrichting die communiceert. Als het goed is, hoef je dan minder op de veiligheidsvoorzieningen te vertrouwen.