Autotest: Citroën C5 Tourer 2.0 HDiF Dynamique (2008)

Die oude C5 was te anoniem om als echte Citroën te worden erkend en te ‘anders’ om door grote groepen leaserijders als serieuze optie te worden overwogen. Ondanks zijn comfortabele rijeigenschappen en relatief gunstige prijskaartje wist het grote publiek de C5 nooit te vinden. En dus wacht zijn opvolger een schone taak.

In de motorruimte van onze testauto ligt een 2.0 HDiFkrachtbron met 138 pk. De F staat overigens voor filtre à particules, oftewel roetfilter. Citroën heeft serieus werk gemaakt van de isolatie van de HDiFdiesel; wat is deze motor mooi stil, zeg. Natuurlijk hoor je de motor werken bij het accelereren, maar eenmaal op constante snelheid is er hoegenaamd niets meer te horen vanuit het vooronder. Bij 120 km/h in de zesde versnelling geeft de toerenteller 2.200 aan. Druk je het gaspedaal in, dan reageert de krachtbron met een kleine vertraging, alsof de turbo even wakker moet worden. Met de 2,0liter komt de 1.630 kilo wegende Fransman goed mee, maar een sprinter is het zeker niet. Je merkt gewoon dat er veel gewicht in beweging moet worden gezet en dat de HDiF zich daarbij flink in het zweet moet werken. Hoe dan ook, met zo’n stille krachtbron in het vooronder ben je in elk geval lekker comfortabel onderweg. Dat comfortabele karakter wordt versterkt door het onderstel, dat ondanks de afwezigheid van een hydropneumatisch veersysteem erg zacht is. Ook met stalen veren deint de C5 over het asfalt en leunt de koets mee in de bocht. Dat levert echter geen zwabberende situaties op.

Grote stap voorwaarts
De besturing werkt vrij direct, maar erg licht en geeft de bestuurder daardoor weinig feedback. Het past echter goed bij het comfortabele karakter van de C5. De zesbak is een typisch PSAproduct; soepel met wat speling op de pook. Dat Citroën met de nieuwe C5 op het gebied van materiaal gebruik, afwerking en kwaliteits beleving een grote stap voorwaarts heeft gezet ten opzichte van z’n voorganger, merk je al direct wanneer je het portier opentrekt. Dat voelt gewoon solide aan en sluit met een dikke ‘plof’. Gezeten op de bestuurdersstoel kijk je tegen een robuust dashboard aan en heb je ‘veel auto’ om je heen. Het dashboard is overzichtelijk, de middenconsole heeft minder knopjes dan voorheen en de instrumenten laten zich logisch bedienen. Alleen het stuurwiel met de vaste kern is op het eerste oog nogal een allegaartje van druktoetsen en draaiknopjes.
Op de onderzijde van het dashboard na voelen de kunststoffen zacht aan. Fraai is de grote, goed afleesbare snelheidsmeter met witte verlichting. In de middentunnel missen we een groot aflegvak. De forse stoelen zijn aan de zachte kant, maar bieden genoeg steun. De instap achterin is prima en op de achterbank hebben benen en hoofd veel ruimte. Trekken we de achterklep open, dan zien we een netjes afgewerkte bagageruimte met een volwaardig reservewiel onder de laadvloer. Met alleen een reparatieset krijg je iets meer ruimte. Om een grote, vlakke laadvloer te krijgen, moet je eerst de zittingen van de achterbank omklappen. De maximale capaciteit van 1.462 liter
valt gezien de buitenmaten van de C5 Tourer wel een beetje tegen.