Bij Ford stond de afgelopen tijd in het teken van de MPV. Eerst werden de Galaxy en de S-Max vernieuwd, later verschenen de kersverse C-Max en Grand C-Max. Dat zegt wel iets over de manier waarop Ford tegen het thema ruimteauto aankijkt. Compleet afdekken, die markt! Neem de S-Max. Net als de Galaxy staat de auto op de bodemplaat van de Ford Mondeo. Toch oogt de S-Max minder als een busje en dat komt vooral door de sterk aflopende daklijn. Je zou hem kunnen zien als de verbindende schakel tussen de Mondeo Wagon en de Galaxy. Maar het is vooral een MPV, die je met zeven zitplaatsen kunt bestellen.

Lel van een auto

Aan boord van de S-Max merk je dat de Ford een lel van een auto is. De zit is opvallend hoog, zelfs in de laagste stand van de stoel. Helemaal goed is de mate van verstelbaarheid van het stuur. Op de vijf belangrijkste plekken heb je als S-Max-inzittende de ruimte, op de achterste twee stoelen, plek zes en zeven, heb je als lang persoon wel last van de aflopende daklijn. Het hele stoelgebeuren werkt makkelijk. De grepen waarmee de stoelen platgaan,voelen ook uiterst  degelijk aan. Geen gedoe met koorden dus.

De TDCi’s, die Ford samen met Peugeot ontwikkelde, kennen we al jaren als fijne zelfontbranders. Beschaafd, met een mooie, gelijkmatige vermogensopbouw. Explosieve machines zijn het nooit echt geweest. Deze 163 pk-versie kun je nu ook krijgen met een versnellingsbak met dubbele koppeling, die in Ford-taal Powershift heet. Dat soort transmissies blinkt doorgaans uit in razendsnelle gangwissels zonder schokken, maar in dit geval viel dat wat tegen. Niet dat de S-Max slecht schakelt, maar je verwacht meer.

De rijeigenschappen van de Ford zijn erg goed. Toch helt de auto in bochten meer over dan je zou willen en is de koets ook niet zo stijf. De test- S- Max beschikt over actieve demping, waarbij je kunt kiezen uit drie standen voor de demping: comfort, normaal en sport. In de eerste stand wordt de S-Max wat deinerig, maar zeeziek word je nooit. Je kunt dit onderstel net zo goed niet bestellen, het conventionele onderstel werkt prima. In bochten wil het binnenste voorwiel wel eens last hebben van doorslippen.

Vlot

Op de acceleratie vanuit stilstand is de S-Max vlot, op de tussensprints is de MPV zelfs snel. Het verbruik is een ander verhaal. Ford belooft mede vanwege de versnellingsbak met dubbele koppeling, die motoren efficiënt laat draaien, een laag verbruik. De fabrikant geeft als gemiddeld verbruik 1 op 16,7 op, maar in onze test komen we niet verder dan 1 op 12,2. Op papier lijkt het dus veel mooier. Maar goed, de S-Max heeft wel een groen C-label en dat betekent dat zakelijke rijders die groen gelabeld moeten rijden de 2.0 TDCi 163 pk gerust op hun leaseverlanglijstje mogen zetten.

Onze testauto was zeer riant uitgerust. De S-Max kwam in Titanium-uitvoering en beschikte ook nog zo’n beetje over

alles wat er in de optielijst staat. Dan praat je over een flinke investering. Een nuttige extra vinden we het Business Pack met Bluetooth, een dvd-navigatiesysteem en parkeersensoren.

Eindoordeel

Krachtige dieselmotor

Goede rijeigenschappen

Veel ruimte

Automaat schakelt niet zo vloeiend

Tegenvallend brandstofverbruik